REU

Het meisje van de fitnessvideo zegt bij bijna elke oefening dat ik geen gebruik mag maken van het momentum; ik mag niet met mijn been zwiepen maar moet hem langzaam omhoog bewegen, ik mag niet snel met m’n bovenlichaam omhoog maar langzaam. Alle spieren denken dan aan boterhammen. Ik distantieer me.
De meest compromitterende houding is die op handen en knieën en dat je dan een knie zijwaarts omhoog moet bewegen als een plassende reu. Een langzame, arrogante, territoriale reu. Ik verberg die oefening voor vriend en homeschoolende kinderen. Wanneer ik alle oefeningen heb gedaan ga ik voor alleen ‘de reu’ op de smalle reep tussen bed en kast zitten. Dat past net.
Het is mij eerder niet zo helder geweest dat ik dingen onthoud door mijn lichaam te verplaatsen. Verplaatsen levert een momentum op en beelden die krachtig gedachten koppelen als twee treindelen. Zo kan ik onthouden wat ik wil en wat ik moet doen. Mijn geheugen werkt op die ketting van impulsen. Nu vergeet ik belachelijk veel. Ik heb het momentum dus hard nodig meisje van de fitnessvideo, please? Ik hoop dat ze morgen reageert. Nu ben ik een goudvis met honderdduizend onthoubriefjes in huis die zich één keer per dag vermomt als reu.